Herdershond van de Karst

Geschiedenis

De Herdershond van de Karst is afkomstig uit Slovenië. De Karst is het berggebied aan de oostkust van de Adriatische Zee, tussen Triëst en Rijeka. Deze herdershond is nauw verwant aan de Charplanina uit zuidelijk Joegoslavië en de herdershonden uit de oostelijke Balkan. Het ras is al verschillende eeuwen bekend, maar wordt steeds zeldzamer.

Uiterlijk

De Herdershond van de Karst is een middelgrote hond. Reuen bereiken een schofthoogte van 55 tot 60 cm, teven van 52 tot 56 cm. Een volwassen reu kan 30 tot 40 kg wegen, een volwassen teef 25 tot 35 kg.
Deze herdershond moet ijzergrijs van kleur zijn, het liefst met, met name op de schoft, donkere schaduwen. Vanaf de rug in de richting van de buik en op de poten is de vacht lichter: lichtgrijs of zelfs zandkleurig. Opvallend zijn een donker masker en een zogenaamde bril. Rond het masker ligt een rand met lichtgrijs of zandkleurig haar. Een witte vlek op de borst is volgens kenners ongewenst, maar wordt toegestaan.
De Herdershond van de Karst heeft een dikke, gladde dekvacht en een dikke ondervacht. Op het hoofd en de voorzijde van de benen blijft het haar korter. Het haar aan de achterzijde van de oren is langer. Het grove, lange haar in de nek vormt manen. Aan de onderzijde van de hals komt nog langer haar voor, dat een vormt. Deze loopt tot de rand van de kop door. Het haar op de borst en de buik is langer dan op andere delen van het lichaam en daardoor zachter dan elders. Het langste haar – ongeveer 10 cm lang – treft men op de schoft aan. Opvallend is de broek aan de achterzijde van de dijen. De sabelvormige staart heeft een dichte beharing.

Karakter

Deze herders- en kan ook als worden gehouden. Hij is heel sterk en kan ook onder moeilijke weersomstandigheden en bij slecht weer zijn werk doen. Bovendien is hij een uitstekende en zeer moedig in zijn optreden.
Het is een gezellige hond die trouw is aan zijn huisgenoten en betrouwbaar is. Doordat hij een goede waakhond is, stelt hij zich tegenover vreemden wantrouwend op. Indringers worden niet toegelaten. Tegenover zijn baas is hij gehoorzaam.

Opvoeding en verzorging

Door een gerichte en consequente opvoeding van de Herdershond van de Karst kan men een hond verkrijgen, die ook in huis aangenaam gezelschap is. Op zich levert de opvoeding weinig problemen op. Bij grote honden als de Herdershond van de Karst is het wel van belang dat ze al direct leren niet aan de riem te trekken.
Naast de dagelijkse rondjes heeft deze herder regelmatig meer beweging nodig. U moet bij deze langere wandelingen niet vergeten de hond ook echt te laten rennen. Verschillende vormen van zijn voor de Herdershond van de Karst een goede manier om de energie kwijt te raken.
Doordat het haar lang is, is een geregelde verzorging met kammen en borstelen nodig. Met name tijdens de rui moeten de oude en dode haren verwijderd worden. Vooral op plekken waar het haar lang is, moeten worden voorkomen.

Comments are closed.